Jak regulować obroty silników klatkowych

W silnikach klatkowych płynne regulowanie prędkości obrotowej możliwe jest dzięki zastosowaniu falownika lub regulatora. Stosowanie regulatora pozwala na pewną (stosunkowo jednak niedużą) regulację prędkości obrotowej. Należy jednak pamiętać, że rozrusznika nie można używać do regulacji prędkości obrotowej, gdyż nie jest on obliczony na długotrwałe obciążenie prądem. Jeśli silnik ma pracować przy regulowanej prędkości obrotowej, to stosuje się rozruszniki-regulatory wytrzymujące długotrwałe obciążenie przepływającym prądem. W większości silników indukcyjnych średniej i dużej mocy stosowane są urządzenia do zwierania pierścieni po dokonaniu rozruchu. Po zwarciu pierścieni silnik pracuje jak silnik zwarty; aby zmniejszyć zużycie szczotek, są one po zwarciu pierścieni ręcznie lub samoczynnie podnoszone.

Jednofazowe silniki indukcyjne ze względu na budowę dzieli się na:

  • a) silniki indukcyjne z uzwojeniem pomocniczym (rozruchowym) — ze względu na rozmiary znajdują zastosowanie w urządzeniach takich, jak pralki, wirówki, lodówki,
  • b) silniki indukcyjne ze zwartym zwojem pomocniczym — mają one małą moc i są stosowane w gramofonach, magnetofonach, małych wentylatorach, urządzeniach sygnalizacji i automatyki.

W silnikach ze zwartym zwojem pomocniczym wykorzystuje się powstawanie prądu indukcyjnego w zwartym zwoju 4 umieszczonym na części nabiegunnika magnetycznego. W zwoju tym, wykonanym z przewodu o dość dużym przekroju, indukuje się prąd o stosunkowo dużym natężeniu, przesunięty w fazie w stosunku do prądu w uzwojeniu głównym 3. Wytwarzane przez zwój zwarty pomocnicze pole magnetyczne jest przesunięte w fazie i w przestrzeni w stosunku do głównego pola magnetycznego, co powoduje powstawanie wirującego pola magnetycznego. Silniki te mają stosunkowo małą sprawność i mały współczynnik mocy, wady te nie mają jednak większego znaczenia przy silnikach o mocy od ułamka wata do 200 watów; zaletą tych silników jest prosta budowa i niewielkie wymiary. Silniki małej mocy (poniżej kilkuset watów) nazywane są czasem mikrosilnikami. Zastosowanie i obsługa silników indukcyjnych Z porównania silników indukcyjnych klatkowych i pierścieniowych możemy ustalić zakres ich stosowania. Silniki klatkowe stosuje się, gdy nie zachodzi potrzeba regulacji prędkości obrotowej oraz z reguły jako silniki o małej i średniej mocy. Przeważająca większość obrabiarek, maszyn, urządzeń, dźwigów itd. napędzana jest przez proste i łatwe w obsłudze silniki klatkowe. Silniki pierścieniowe stosuje się wówczas, gdy potrzebne są silniki o dużej mocy (ze względu na mniejszy prąd rozruchowy), gdy silnik musi mieć duży moment rozruchowy oraz gdy zachodzi konieczność regulacji prędkości obrotowej w niewielkim zakresie. Stosowane więc są one przy napędzie urządzeń i maszyn o dużej mocy, przy napędzie obrabiarek i maszyn, gdy nie. wystarcza regulacja prędkości za pomocą falowników (sprawdź falowniki.info) skalarnych oraz napędu maszyn uruchamianych pod pełnym obciążeniem, np. specjalne typy dźwigów, wirówek itp. Wartość cos 95 przy pełnym obciążeniu oraz sprawność zależą od wielkości (mocy znamionowej) silnika. Dla silników o mocy 10 kW orientacyjne wielkości wynoszą cos 9 = 0,85, r = 0,83. Silniki większej mocy mają większy cos ą> i większą sprawność. Zazwyczaj w jedną z faz doprowadzającą prąd do silnika włącza się amperomierz dla kontroli pracy i obciążenia silnika. Na tarczy amperomierza powinno się oznaczać czerwoną kreską prąd pobierany przez silnik przy pełnym obciążeniu. Ponieważ moc pobierana przez silnik trójfazowy wynosi 1,73 U cos 0,9, a napięcie U jest prawie stałe, to mierzony prąd I orientuje o wartości obciążenia i pobieranej mocy.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny:
Ocena: 8.0/10 (1 głos)
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)